In Jan van Krimpen & Bruce Rogers beschrijft Mathieu Lommen hoe deze twee beroemde boektypografen in hun ontwerpfilosofie recht tegenover elkaar stonden, al waardeerden zij ook elkaars drukletters en boeken.
Rogers wilde het karakter van een (literair) werk en de tijd van ontstaan bij zijn vormgeving laten meespelen. Een boek uit de achttiende eeuw liet hij bijvoorbeeld uit een Baskerville zetten. Van Krimpen streefde naar 'invisible printing'; met uitzondering van de band en titelpagina mocht nergens enige versiering of opgelegde sfeer tussen tekst en lezer staan.
Op het gebied van de drukletter hadden beiden ook weinig met elkaar gemeen. Rogers' Centaur is een revival van de romein van Nicolas Jenson (1470), Van Krimpen verwierp 'the Jensonian Gospel' en wilde nieuwe ontwerpen, gebaseerd op de traditie. Zijn liefde ging uit naar de romein van Garamond (ca. 1550).
Dit essay is deels gebaseerd op (ongepubliceerde) correspondentie uit het bezit van John Dreyfus en de Bibliotheek van de Vereniging ter bevordering van de belangen des Boekhandels.
In Jan van Krimpen & Bruce Rogers is een letterproef van DTL Documenta opgenomen.
