Line
Line

Van Nobel werden in de loop van de tijd door Lettergieterij Amsterdam (zie afbeelding hierboven) verschillende versies op de markt gebracht. la was gelieerd aan Intertype, de Engelse fabrikant van regelzetmachines. Van Nobel verschenen volledige versies voor de Intertype regelzetmachine. Het einde van het loodtijdperk had een vermindering van de populariteit van het lettertype tot gevolg.

Andrea Fuchs en Fred Smeijers voltooiden in 1993 hun werkzaamheden aan de digitale versie van de Nobel. De aanleiding voor de ontwikkeling van dtl Nobel was de behoefte van beide letterontwerpers aan een versie voor de huidige digitale technologie.

Voor de productie van de digitale Nobel deden Fuchs en Smeijers uitgebreid historisch onderzoek. Zij vroegen zich namelijk af, welke van de in de loop van de tijd verschenen versies van Nobel als uitgangspunt moest dienen. Daarnaast zaten zij met de vraag, in welke mate zij zich moesten laten leiden door de werktekeningen en/of door de uiteindelijke afdrukken in letterproeven. ‘Bovendien verschillen de lettervormen aanzienlijk in de verschillende corpsgroottes. Welke corpsgrootte zou je dan als uitgangspunt moeten nemen?’, vragen Andrea Fuchs en Fred Smeijers zich over dtl Nobel af in een in 1993 verschenen brochure.

In De letter als Kunstwerk (Amsterdam, 1951) vergelijkt architect dr. G. Knuttel het lettertype Nobel met de wereldberoemde Van Nelle-fabriek (1929) van de architecten Brinkman en Van der Vlugt: ‘De samenhang met de Nobel, in streven en uitvoering, dringt zich hier op. Het grondbegrip van de abstracte kunst, het ├Žsthetisch effect uitsluitend uit de verhoudingen, uit de spanning tussen de formale het kunstwerk opbouwende elementen afgeleid, vond in beide toepassing, in een praktische, niet om het kunstwerk als zodanig gestelde opgave’.

 

Line
Line